Σάββατο, Σεπτεμβρίου 10, 2011

'_ν

   Μισώ τα λόγια. Ναι τα μισώ, γιατί αυτά είναι που σε κάνουν να χαίρεσαι και μετά αυτά σε προσγιώνουν απότομα πάλι κάτω. Αυτά είναι που σε κάνουν να νιώθεις χαρούμενος και ευτυχισμένος και πάλι αυτά είναι που σε πληγώνουν. Όταν κάποιος αρχίζει και μιλάει και μιλάει και μιλάει φένεται ότι είναι ένας γελοίος. Μόνο λόγια και πράξεις τίποτα. Μάθε φίλε μου ότι τα λόγια είναι του κώλου λοιπόν. Δεν θα ξαναπιστέψω λόγια, μόνο πράξεις. Και τα δικά σου τα λόγια που τα πίστεψα τι κατάλαβα?! Είσαι μακρυά, σε άφησα να φύγεις, δεν μπορούσα να κάνω τίποτα άλλο αλλά αυτό που μου την σπάει είναι το ότι δεν προσπάθησα να σε κρατήσω εδώ. Δεν θα άλλαζε τίποτα αλλά δεν προσπάθησα και τα έχω με τον εαυτό μου. Λείπεις. Είσαι μακρυά μου. Δεν μπορώ να σε δω. Λείπεις. Μου λείπεις. "Λείπεις εσύ, που πάντα μου λεγες, σφιχτά να σε κρατώ. Λείπεις εσύ, που όταν μου γέλαγες, χανόταν όλη η γη. Λείπεις εσύ, κι αυτό το βλέμμα σου, να σβήσω δεν μπορώ. Λείπεις εσύ...λείπεις εσύ."  http://www.youtube.com/watch?v=kQrvHc0I7VI  Όλα θα ήταν διαφορετικά εάν ήσουν εδώ, μαζί μου. Όλα τα αλλάζει η γλυκιά σου ματιά, αλλά..λείπεις.
     Δεν θα ξαναπιστέψω λόγια από κανένα. Όλα είναι σκατά. Μόνο πράξεις, βλέμματα, και κινήσεις θα πιστεύω. Τα μόνα λόγια που μπορώ να πιστέψω είναι από φίλους, από αληθινούς φίλους. (Σωτηρία, Χρύσα, Ειρήνη, Κατέ, Νίνα, Εύα, Μήτσο, Ιάσονα, Στ* σας αγαπώ.)

18*
Σαγαπάω. Μου λείπεις. Σε θέλω μαζί μου. Γιατί λείπεις; Γιατί σε βλέπω όμως είσαι μακρυά μου; Γιατί να γίνονται όλα αυτα; Σκατά. Δεν αντέχω άλλο. Σε θέλω μαζί μου ρε. Είσαι ένας μεγάλος μαλάκας αλλά σαγαπάω! Πολύ περισσότερο από όσο δίχνω και από όσο φένεται. Ίσως γιατί δεν θέλω να το δίξω, γιατι.. φοβάμαι! Ναι φοβάμαι, μην με αφήσεις και φύγεις και εσύ στο τέλος. Σαγαπάω γαμώτο μου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου