Παρασκευή, Οκτωβρίου 14, 2011

10'

 Δύο εβδομάδες έχω να γράψω.
14 μέρες. Έχουν γίνει αρκετά αλλά τέλος πάντων..
Όλα έχουν αλλάξει, όλα!
Και πάνε προς την λάθος κατεύθυνση, εντελώς..



Μου λείπεις..
Πολύ.



Πόσο αστείο που όλα αλλάζουν τόσο γρήγορα.. τόσο παράξενα.



Τα πράγματα πάνε συνεχώς προς την αντίθετη κατεύθυνση.
Δεν πρέπει να γίνονται έτσι τα πράγματα, δεν πρέπει να κάθομαι και να ασχολούμαι μαζί σου, ούτε και εσύ μαζί μου.
Δεν θέλω να ασχολίσε άλλο μαζί μου. Είσαι 18μισό, είμαι 14μισό, δεν πρέπει.
Κάθομαι και ασχολούμαι μαζί σου και εσύ μου στερείς το να ζήσω την ηλικία μου. Θέλω να είμαι με τους φίλους μου, που είναι στην ηλικία μου, που είμαστε όλοι τελείως ανώρημοι και κάνουμε ό,τι μαλακίες μας κατεβαίνουν. Να λέμε μαλακίες χωρίς να σκεφτόμαστε τι θα γίνει μετά, χωρίς να σκεφτόμαστε τίποτα. Τίποτα.
Θέλω εσύ να μην ασχολίσει μαζί μου. Είσαι 18μισό, πας πανεπιστήμιο, μένεις μόνος σου. Δεν θέλω να κάνω αυτό που κάνεις κι εσύ, δεν θέλω να σου στερώ την ηλικία σου. Θέλω να είσαι καλά, με τους φίλους σου. Να είσαι μαζί με παιδιά της ηλικίας σου, να λέτε μαλακίες αλλά και αυτές οι μαλακίες θα κρύβουν μέσα τους την ωριμότητά σας. Θέλω να πηγαίνεις και να πηδιέσαι με όποια θες και σου γυαλίζει το μάτι γιατί είσαι 18μισό. Εάν δεν τα κάνεις τώρα, πότε θα τα κάνεις, στα 40 σου; Θέλω να πας και να την πέφτεις σε όλες αλλά με μέτρο, μην σε περάσουν για μαλάκα. Θέλω να πηδιέσαι με μία και να μην θυμάσαι καν πως την λένε. Να μην με σκέφτεσαι καθόλου, να μην με πέρνεις τηλέφωνο, να είναι σαν να έχουμε να μιλήσουμε από το καλοκαίρι.
"Είναι παράξενη η αγάπη και ό,τι κι αν πω θα λείπει κάτι.
Δε θα σου πω συγχώρεσέ με, απλά τράβα ένα Χι και ξέχασέ με.."
Να μην είχε γίνει τίποτα.
Όλα θα ήταν καλύτερα στη ζωή μου εάν δεν είχε γίνει τίποτα, εάν δεν υπήρχες μέσα μου.
Θέλω να αλλάξω. Θέλω να αφήσω πίσω τον πόνο που μου προκάλεσες. Να αφήσω πίσω εσένα..
Τέρμα, βαρέθηκα να είμαι πάντα εγώ ο μαλάκας που πονάει.
Αλλά όποτε λέω "τέρμα" πάντα κάτι με τραβάει. Είναι η αγάπη μου, ίσως και η δική σου. Μου λείπεις πάρα πολύ.



*Να προσέχεις άγγελέ μου.
Σε αγαπάω με όλη μου τη ψυχή.
Θα είμαι πάντα δίπλα σου, να σε νοιάζομαι.
Καληνύχτα..

Σάββατο, Οκτωβρίου 01, 2011

ΟΚΤΩΒΡΗΣ.

 
Οκτώβρης. Ο δέκατος μήνας του έτους.

Βροχή.

Μοναξιά.

Μερικές ηλιόλουστες μέρες να θυμίζουν το καλοκαίρι που έφυγε.

Βροχή ξανά.





Πόσο μ`αρέσει αυτή η περίοδος! Προτιμώ Δεκέμβρη-Γενάρη βέβαια αλλά και αυτή παίζεται:ρ

Μ`αρέσει να βρέχει. Μ`αρέσει να νιώθω αυτή τη μελανχολία του χειμώνα. Με κάνει να νιώθω δυνατή που επιβιώνω. Μ`αρέσει που έρχεται ο χειμώνας. Έρχονται τα Χριστούγεννα! Φωτάκια παντού, δέντρα στολισμένα, κουραμπιέδες, οικογενειακές στιγμές. Πολλοί λένε ότι τα Χριστούγεννα νιώθουν μόνοι. Όχι, εγώ νιώθω πιο καλα από κάθε καλοκαίρι! Βέβαια μου αρέσει το καλοκαίρι γιατί καλοκαίρι ήταν όταν γνώρισα κάποια άτομα που μου άλλαξαν την καθημερινότητα. Τέλος πάντων..

Μ`αρέσει να βρέχει. Μ`αρέσει να περπατάω στη βροχή... και να κλαίω ίσως. Να κλαίω για αναμνήσεις, να κλαίω για πρόσωπα. Να περπατάω και να κλαίω και κανείς να μην καταλαβαίνει εάν κλαίω ή εάν γελάω. Να είμαι μόνη μου σε έναν άδειο δρόμο και η μόνη μου παρέα να είναι η βροχή. Να ξεσπάσω όταν είμαι μόνη μου.
Μετά να πάω σπίτι, να βάλω φόρμες, να κάτσω μπροστά στο τζάκι, να πίνω ζεστή σοκολάτα και ύστερα να τρώω ψημμένα κάστανα παρέα με την ξαδέρφη μου.. να λέμε αστεία και να γελάμε. Έξω η βροχή να συνεχίζεται για ώρες ολόκληρες.
Αυτό μ`αρέσει! Είναι παράξενο αλλά... το λατρεύω αυτό!


Ο καιρός πάλι θα περάσει χωρίς να υπολογήσει τίποτα. Θα αφήσει αναμνήσεις πίσω του όπως και τότε.
Όλα θα είναι πολύχρωμα την άνοιξη και η πραγματική "μοναξιά" μου ξανα επιστρέφει...

Κυριακή, Σεπτεμβρίου 25, 2011

You:')

   "A guy and a girl can be just friends, but at one point or another, they will fall for each other. Maybe temporarily, maybe at the wrong time, maybe too late, or maybe forever."
Δεν θέλω να γίνει κάτι τέτοιο, τουλάχιστον όχι τώρα! (είπαμε, στο λύκειο θα τα φτιάξουμε και τότε θα υσχίει το "maybe forever" χαχα:ρ) Δεν θέλω να σε χάσω για μία μαλακία. Βασικά δεν θέλω να σε χάσω για τίποτα αλλά anyway.
Σαγαπάω. Κάθε φορά που μου στέλνει μήνυμα χαμογελάω! Ευχαριστώ πολύ γι αυτό. Είσαι από τους πολύ λίγους που μου φτιάχνουν την διάθεση, ακόμη και με ένα χαμόγελο, με ένα βλέμμα. Με κάνεις να νιώθω.. πολλά πράγματα! Θα είμαι δίπλα σου ότι και αν γίνει, το ξέρεις πιστεύω. Μπορώ να κάθομαι ώρες ατελείωτες και να μιλάω για σένα, ή για εμένα όταν είμαι μαζί σου:)
Σαγαπάω. Είσαι τόσο ξεχωριστός για μένα και για τον καθ' ένα πιστεύω. Ο χαρακτήρας σου είναι ξεχωριστός, άσχετα ότι λες μαλακίες σχεδόν όλη την ώρα! Τις αγαπώ τις μαλακίες σου. Με κάνουν να γελάω. Με έχεις κάνει να γελάω χωρίς σταματημό ακόμη και στη χειρότερη μέρα της ζωής μου. Σ` ευχαριστώ τόσο!

25.9.11
Υποσχέθηκες να μην
μαφήσεις ποτέ ξανά♥












Τετάρτη, Σεπτεμβρίου 21, 2011

18* (Σ)

   "Sometimes you're all i see. Sometimes you're all i feel. You're my hope. You're the day that i awake. You'd be the only chance i'd take."
Σαγαπάω, πολύ. Είσαι ο μόνος με τον οποίο έχω μαλώσει τόσες φορές και ακόμα καταφέρνουμε να είμαστε κάθε φορά μαζί, όπως παλιά. Θέλω να είμαστε και τώρα όπως παλιά αλλά δεν θέλω να γυρίσω και εκεί. Θέλω να προχωρήσω και εσύ να είσαι δίπλα μου, να με στιρίζεις, να με καταλαβαινεις και να με αγαπάς. Αυτό θέλω.

Έτσι είμαστε πάντα, θυμάσαι;
Πάντα ξέρω ότι έχω εσένα δίπλα μου
να με στιρίζεις και να με αγαπάς.
Να ξέρω ότι η αγκαλιά σου
θα με περιμένει όταν δεν είμαι καλά.
Σαγαπάω♥
























Να ξέρεις, ότι και να γίνει, όπου και αν είμαι εγώ θα σε αγαπάω όσο δεν μπορείς να φανταστείς και θα σε σκέφτομαι. Θα σε νοιάζομαι και θα σε λατρεύω! Εάν πάθεις κάτι θα σε σπάσω στο ξύλο, στο υπόσχομαι!♥
Αυτά νομίζω, για την ώρα!:ρ

ΣΑΓΑΠΑΩ*

Κυριακή, Σεπτεμβρίου 18, 2011

L.O.V.E.


Αγάπη. Αγάπη και μουσική ίσως. Η αγάπη είναι το πιο όμορφο, γλυκό, αθώο και ρομαντικό συναίσθημα που μπορεί να νιώσει κάποιος. Η μουσική, πολλές φορές, είναι ένας τρόπος για να εκφράσεις καλύτερα την αγάπη σου.
Αγάπη είναι αυτό που νιώθω για σένα Σ*, και για σένα Χρύσα. Ναι, και για σένα 10*. Αγαπάω πραγματικά λίγους ανθρώπους, αλλά αυτούς που αγαπώ τους αγαπώ με όλη μου τη ψυχή! Δεν ξέρω τι θα έκανα χωρίς αυτούς.




Anyway, αγάπη επιδιώκουν να νιώσουν όλοι. Και πως αγαπάνε και πως αγαπιούντε. Και εγώ αυτό θέλω. Και εσύ και ο άλλος και ο άλλος του άλλου ακόμη. Όταν αγαπάς, και πόσο μάλλον αγαπιέσαι, νιώθεις ότι μπορείς να κάνεις τα πάντα. Νιώθεις ότι μπορείς να πετάξεις μέχρι το φεγγάρι. Ό,τι τίποτα δεν μπορεί να σε εμποδίσει να κάνεις αυτό που θες. Νιώθεις δυνατός, μοναδικός..
Το έχω νιώσει αυτό, αρκετές φορές. Έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι έχουν δίκιο τελικά που λένε: "Αγάπη. Απλά τα πάντα!"

Τετάρτη, Σεπτεμβρίου 14, 2011

ss*

      Σκατά.
Μου λείπεις. Κάθε βράδυ κάθομαι και σκέφτομαι και λέω στον εαυτό μου ότι θα σου μιλήσω το επόμενο πρωί, και μόλις σε βλέπω ξαφνικά.. τα ξεχνάω όλα! Ξεχνάω τι ήθελα να σου πω, ξεχνάω τι είχε γίνει μεταξύ μας, ξεχνάω όσα έχουμε πει και το μόνο που θέλω είναι να σε σφίξω στην αγκαλιά μου, τόσο μα τόσο πολύ. Εκεί που πάω να το κάνω, κάτι με τραβάει και τελικά δεν το κάνω.
Ξέρω, έχω κάνει πολλά λάθη και το αναγνωρίζω. Έχω ζητήση συγγνώμη, αλλά εάν δεν κάνεις λάθη δεν μαθαίνεις, έτσι πιστεύω. Ότι πιστεύω είναι το σωστό για μένα. Καλά, το θέμα της πίστης δεν το ξεκινάω τώρα γιατί είναι μακάβριο να κάθομαι να λέω εάν πιστεύω στο θεό ή σε οτιδήποτε άλλο και γιατί.
Μου την σπάει που δεν μπορώ να σε έχω δίπλα μου. Τα έχω με τον εαυτό μου, αλλά δεν φταίμε μόνο εμείς οι δύο για όλο αυτό και το ξέρουμε καλά και οι δύο. Τέλος πάντων, εγώ σαγαπάω πολύ περισσότερο από όσο φαντάζεσαι και από όσο δίχνω. Ίσως δεν θέλω να σου δίξω πόσο πολύ σαγαπάω γιατί φοβάμαι. Ναι, φοβάμαι μη φύγεις και μ' αφήσεις μόνη μου. Έχω κολλήσει στο δημοτικό, το ξέρω αλλα αυτή είναι η αλήθεια, τι να κάνω τώρα. Το μόνο που θέλω από εσένα είναι να με καταλάβεις, να είσαι δίπλα μου και να με αγαπάς. Ξέρω ότι μαγαπάς, ίσως πολύ. Το νιώθω. Απλά, τώρα δεν είναι η κατάλληλη στιγμή να το δίχνεις. Το καταλαβαίνω, δεν έχω πρόβλημα, έχουμε όλη τη ζωή μπροστά μας να μου το δίχνεις και να στο δίχνω και εγώ γιατί θέλω να περάσω όλη την υπόλλοιπη ζωή μου μαζί σου!<3


ΣΑΓΑΠΑΩ.*

Κυριακή, Σεπτεμβρίου 11, 2011

_

   Αγαπητή Τέσσα,
Εύχομαι όλα να είναι καλά εκεί που είσαι. Θέλω να σου πω ότι μου λείπεις και ότι σε φέρνω πολλές φορές στο μυαλό μου. Ήσουν σαν αδερφή μου γαμώτο. Μαζί σου ήμουν κάθε μέρα, μαζί σου περνούσα τόσες ώρες καθημερινά, μαζί σου. Αλλά εσύ πέθανες. Δεν άντεξες. Εντάξει, καλύτερα γιατί τώρα δεν θα πονάς, δεν θα υποφέρεις. Θέλω τόσο να έρθω στον τάφο σου, αλλά δεν μπορώ, ξέρεις γιατί. Να δω ότι πράγματι είναι όπως ήθελες να είναι.
Όλα είναι καλά εδώ. Ο μπαμπάς σου είναι καλά, χαμογελάει που και που. Και η μαμά σου έρχεται τώρα συχνά. Ακόμα και ο Καλ είναι καλά. Βέβαια πολλές φορές θέλει να μένει μόνος του στον κήπο. Τον βλέπω από το παράθυρο, κάθεται μόνος του μερικές φορές και κοιτάει τον ουρανό. Μπορεί να σε ψάχνει. Ακόμα κάνει τα μαγικά του. Έχει βελτιωθεί, είναι πολύ καλός. Και η μαμά σου του αγόρασε κάτι καινούρια σύνεργα για τα μαγικά. Και ο Άνταμ καλά είναι. Έχω να τον δω καιρό όμως. Έρχεται καμιά φορά τα σαββατοκύριακα να δει τη μητέρα του. Της έφτιαξε και έναν πολύ ωραίο κήπο. Του λείπεις όμως. Μου είπε ότι τα πάει αρκετά καλά στο πανεπιστήμιο. Ακόμη και την Φιλλίπα είδα προχτές στο δρόμο. Με ρώτησε τι κάνουν οι γονείς σου και ο Καλ. Η Ζόη έχει τώρα την μικρή. Είναι ήδη σχεδόν ένος. Θα το βαφτίσει το καλοκαίρι και θα την ονομάσει Λόρεν Τέσσα. Παράξενο χα; Αυτό ήθελες και εσύ, οπότε! Έχει χάσει τελείως τις επαφές της με τον Σκότ. Δεν είναι και πολύ στα καλά της όμως. Της λείπεις πολύ. Δεν έχει κανένα να τη βοηθάει τώρα με τη μικρή. Τα μεσημέρια της Κυριακής έρχεται όμως σπίτι σας να φάνε όλοι μαζί. Τους λείπεις Τέσσα. Σε όλους λείπεις. Ακόμη και σε εμένα. Πάρα πολύ. Σαγαπάμε πολύ όλοι.
 
   Αντίο από όλους μας.