aTrueFriend

~

Δεν φοβάμαι να πεθάνω, όχι.

Τώρα πλέον βλέπω το θάνατο ως το τέλος ενός μεγάλου ταξιδιού και δεν φοβάμαι να κατέβω από το τρένο. Το μόνο που φοβάμαι είναι το εάν θα βρω κάποιο άλλο τρένο να ανέβω. Φοβάμαι απλά την επόμενη μέρα. Σε μία δύσκολη στιγμή όλοι έχουμε ευχηθεί να μην ζούσαμε, να μη το ζούσαμε. Και όπως είπε μία φορά ένα αγαπημένο πρόσωπο: "Το να ζεις είναι καλύτερο από το να πεθάνεις. Μέχρι να μην είναι." 

Μερικές φορές νιώθω ότι θέλω να κλείσω τα μάτια μου και να κοιμηθώ..

 Να κοιμηθώ βαθιά χωρίς να ξέρω εάν ξυπνήσω.

Ή όταν ξυπνήσω όλα να έχουν αλλάξει,

 να μην είναι τίποτα το ίδιο.

Όσο όμως το σκέφτομαι αυτό,

τόσο περισσότερο πείθομαι

ότι τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει

σε αυτή την καταραμένη χώρα.

Στη χώρα που ό,τι όνειρα έχεις,

στα σκοτώνει πριν καν τα ακούσει...

2012:)

    Αφού όλοι γράφουν για τον καινούριο χρόνο που μπήκε, είπα να γράψω και εγώ. 

Το '11, εάν εξαιρέσεις τις συναυλίες του Φίλιππου Πλιάτσικα και των Πυξ Λαξ, δεν ήταν και πολύ καλή χρονιά. Μέσα σε αυτή τη χρονιά πέρασα πολλά καλά, όμως νομίζω περισσότερα κακά. Τέλος πάντων, ό,τι έγινε έγινε και δεν μπορώ να αλλάξω τίποτα, τίποτα απολύτως.

Στο 2012 μπορεί:

• Τα πεζοδρόμια όλου του κόσμου να ξεχειλίζουν ραδιενέργεια.
• Τρένα του υπογείου και λεωφορεία εκρήγνυνται.
• Ο ήλιος γίνεται μία μικρή μαύρη κουκκίδα.
• Ο άνθρωπος εξαφανίζεται.
• Οι κατσαρίδες κυριεύουν τον κόσμο.

Τα πάντα μπορούν να συμβούν στη συνέχεια.

ΟΛΟΙ ΟΜΩΣ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΛΙΓΗ ΘΕΤΙΚΗ ΣΚΕΨΗ, ΧΑ;!

19*

  Πάλι έχω καιρό να γράψω. Γενικά τον τελευταίο καιρό δεν νιώθω ότι γίνεται κάτι για το οποίο θέλω να μιλήσω. Εκτός, από την απώλιά σου. Ο δικός σου θάνατος με πονάει και με στιχιώνει καθημερινά.
Κανείς δεν σε κατάλαβε όπως εγώ. Κανείς δεν σε αγάπησε όπως εγώ. Από την πρώτη στιγμή είπα ότι είσαι ο άνθρωπός μου, ο άνθρωπος που θα με συντροφεύει πάντα, που θα ξέρω ότι έχω κάποιον δίπλα μου. Ήσουν σαν αδερφή μου. Αλλά εσύ, πέθανες. Θα μπορούσες να ζήσεις γαμώτο μου, θα μπορούσες. Και θα ήμασταν μαζί μέχρι το τέλος. Ποτέ δεν θα σε άφηνα να φύγεις, ποτέ.
Μόλις είδα το τέλος να έρχετε, σου φώναξα, σου φώναξα να μην πεθάνεις αλλά εσύ δεν άκουγες, είχες ήδη αφεθεί. Είχες αφήσει το θάνατο να σε νικήσει. Γιατί; Εσύ ήσουν πάντα από τους πιο δυνατούς..
Η ψυχή μου σακατεύτηκε όταν σου είπα το τυπικό αντίο. Όμως το τελευταίο αντίο δεν στο έχω πει, δεν έχει τυπωθεί ακόμη. Γενικά δεν ξέρω εάν ποτέ μπορέσω να σε αποχερετήσω. Πάντα θα ζείς μέσα στην καρδιά μου, μέσα στην ψυχή μου, μέσα μου. Ξέρω ότι με τον καιρό θα ξεχαστούν όλα, θα αλλάξω εντελώς και ίσως να σε βγάλω έστω για λίγο από το μυαλό μου, όμως ποτέ δεν θα ξεχάσω όλο αυτό που πέρασα μαζί σου, όλα τα συναισθήματα που μου χάρησες. Σε ευχαριστώ για όλα.

*Εύχομαι όλοι να νιώσουν αυτά που με έκανες να νιώσω!*

~

Συγχώρα με
Συγχώρα με που άργησα
Μα για την αργοπορία μου δεν φταίνε οι πικρές αναμνήσεις
Δεν φταίει η απογοήτευση, ο πόνος, η πίκρα και η μοναξιά
Που μ' άφησες να κυλιστώ
Δεν φταίνε τούτα τα ζωντανά και ζεστά ακόμα σημάδια
Ούτε η ανάγκη, όπως νομίζεις, να εκδικηθώ.

Φταίει ο φόβος μήπως αρνηθείς τη βοήθειά μου
Μήπως διώξεις τούτο το δάκρυ που κυλά για τον πόνο σου
Το ίδιο ανελέητα και ψυχρά όπως τότε

Ναι θα σταθώ πλάι σου
Θα σου δώσω ό,τι μου απόμεινε απ' τη χαρά, το χαμόγελο και το κουράγιο
Και όταν τα πόδια σου θα δυναμώσουν
θα φύγω ήσυχα και ήρεμα
Με την ησυχία της σιωπής και την ηρεμία του θανάτου
Ως την επόμενη φορά
Συχγώρα με που άργησα.





............................................................................................


Ιδανικές φωνές κι αγαπημένες
εκείνων που πεθάνα, ή εκείνων που είναι
για μας χαμένοι σαν τους πεθαμένους.

Κάποτε μες στα όνειρά μας ομιλούνε,
κάποτε μες στην σκέψη τες ακούει το μυαλό.

Και με τον ήχο των για μια στιγμή επιστρέφουν
ήχοι από την πρώτη ποίηση της ζωής μας-
σα μουσική, την νύχτα, μακρινή, που σβήνει.







Κ.Π. Καβάφης.

15*

 Εδώ είμαι πάλι. Έχω καιρό να γράψω. Είπα να κάνω ένα διάλειμμα, ένα διάλειμμα από τα πάντα εάν μπορούσα. Σήμερα δεν ξέρω τι με έπιασε και είπα να μπω και να γράψω, να γράψω για οτιδήποτε. Λοιπόν, σε αυτό το διάστημα έχουν γίνει διάφορα.
 Ομολόγησα την "ανάγκη" μου για αυτόν, στον ίδιο! Ξέρω ότι δεν θα αλλάξουν τα πράγματα αλλά του το είπα, και πραγματικά δεν ξέρω πως ακριβώς νιώθω για αυτό. Μου είχαν πει ότι θα άλλαζαν τα πράγματα και ότι αυτός θα το έβλεπε διαφορετικά, αλλά..

Με αυτόν τον τύπο έχω περάσει αρκετά. Πριν ένα χρόνο και τον γνώρισα και αμέσως άλλαξε την καθημερινότητά μου. Δεν ξέρω πως, αλλά μετά από λίγες εβδομάδες ήμασταν μαζί. Περνούσαμε πολύ ωραία, όλα ήταν όμορφα. Ώσπου, μετά από ενάμιση μήνα άρχισαν οι ζήλιες. Ζήλευα εγώ, ζήλευε και αυτός και ήρθε και έδεσε. Τέλος πάντων, χωρίσαμε. Πέρασε αρκετός καιρός για να δεχτώ όλο αυτό που είχε γίνει. Αρχίσαμε και μιλούσαμε αλλά τίποτα δεν ήταν ίδιο..
Εδώ και δύο μήνες έχω καταλάβει ότι μου λείπει. Μου λείπει που μιλούσαμε κάθε μέρα, που του άρεσε η μυρωδιά μου. Μου λείπει το χαμόγελό του..

Αυτό που θέλω τώρα είναι να ξαναμπεί στη ζωή μου είτε σαν φίλος είτε σαν κάτι παραπάνω. Για να είμαι ειληκρινής θα μου φανεί λίγο παράξενο αλλά και φυσιολογικό εάν δεν θέλει αυτό το κάτι παραπάνω, αλλά εγώ θα χαρώ γιατί θα είναι στη ζωή μου ως φίλος πλέον και θα μου ξαναφτιάξει πάλι την καθημερινότητα.. 



Τον αγαπάω αυτόν τον τύπο γαμώτο!



**

I promise to stay with you,
through life's ups and downs.

I promise to hug you,
when you are sad.

I promise you wipe away your tears,
when the world lets you down.

I promise to hold you
even when you let go.

I promise to be yours forever,
if you'll be mine for always.

I promise to be yours,
and yours alone.

I promise to be your foundation
the foundation of love and happiness.

I promise to love you,
more and more each day.

I promise that you will be my one and
only the only love of my life!

 

___________________________________________________

After me ..

When I will not be here,
When i will be gone forever,
When i will be dead 

Just come to my grave, please don't cry..

Just put some wild flowers beside me
Sit along the yard for a few moments,
Talk to me, cheer me up ..

Remember the times when we were together,
When we were friends,
Listen to my quite reply..

Enjoy those moments
Try to understand the unsaid words and
Consider how much you still mean to me..