Κανείς.

  Φτάνει που εσύ είσαι καλά. Το μόνο που μετράει, πραγματικά. Τώρα που δεν έχουμε και σχολείο, δεν σε βλέπω, έχω ξεκόψει από όλα αλλά σκέφτομαι ότι εσύ είσαι καλά και χαρούμενος και αυτό μου είναι αρκετό. Ποτέ δεν θα μπορούσα να φανταστώ ότι είσαι χαρούμενος χωρίς εμένα. Ξέρω, είναι εγωιστικό αυτό αλλά είναι η αλήθεια. Πάντα πίστευα ότι με χρειάζεσαι, έτσι με είχες αφήσει να πιστεύω από τα λεγόμενά σου. Και εγώ σε χρειαζόμουν, πάρα πολύ. Και ακόμη σε χρειάζομαι απλά δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα και το ξέρω πολύ καλά αυτό. Και επίσης σ`αγαπάω ακόμη, πάρα πολύ. Το πιστεύω ότι εάν καταλάβεις ποτέ πόσο σε έχω αγαπήσει θα πεθάνεις, είτε από τύψεις είτε από υπερβολική αγάπη. Αυτό είναι στα χέρια σου, εσύ διαλέγεις.
Μου λείπεις ρε πούστη μου, μου λείπεις πολύ. Νιώθω ένα κενό μέσα μου, χωρίς πλάκα. Καμιά φορά σκέφτομαι να κάνω πράγματα που δεν θα μπορούσα να βάλω στο μυαλό μου εάν σε είχα δίπλα μου, αλλά εσύ πλέον δεν είσαι και δεν ξέρω εάν θα υπάρξεις ποτέ. Θα ήθελα να ήταν η ζωή μας όπως στις ταινίες, να βρεθούμε στο τέλος και να καταλάβουμε πόσο αγαπιόμαστε και να ζήσουμε μαζί. Μετά από χρόνια εμένα να με πατήσει ένα κωλοφορτηγό αλλά δεν θα με νοιάζει που πέθανα γιατί ξέρω ότι μ`αγαπούσες και ότι κάποτε ήμασταν μαζί. Και επίσης θα ξέρω ότι σίγουρα θα ξαναβρεθούμε σε κάποια άλλη ζωή. Ίσως να είμαστε αδέλφια, ίσως να καθόμαστε στο ίδιο θρανίο. Μπορεί ακόμη να είμαι και η κοπέλα που θα γνωρίσεις στο Πανεπιστήμιο. Ποιός ξέρει; Κανείς..

Please don't leave..

  Δηλαδή τώρα τί, θα φύγεις;
Όχι, δεν θα σ`αφήσω να φύγεις. Ποτέ. Ποτέ δεν θα φύγεις. Θα είσαι εκεί, στην απέναντι τάξη από την δική μου για πάντα. Σε κάθε διάλειμμα που θα βγαίνω από την τάξη θα βλέπω την μούρη σου και θα κατεβαίνουμε μαζί στην αυλή. Κάθε διάλειμμα θα σε λέω ηλίθιο και εσύ θα με αγκαλιάζεις. Και εγώ να θέλω να σου φωνάξω ότι σ`αγαπάω αλλά να μην μπορώ. Δεν θα με αφήσεις, δεν θα φύγεις.
Δεν έχεις να πας πουθενά χωρίς εμένα. Αφού μ`αγαπάς, δεν θα φύγεις. Μ`αγαπάς έτσι;
  Δεν θα αφήσεις τα όνειρά μας να γκρεμιστούν έτσι. Θυμάσαι τι λέγαμε για το λύκειο ε; Ωραία θα ήταν αν έβγαιναν και στην πραγματικότητα. Θα ήταν σαν ένα όνειρο, το όνειρό μου βασικά. Εσύ και εγώ, εγώ και εσύ. Να σε βλέπω κάθε μέρα, να με αγκαλιάζεις κάθε μέρα, να με φιλάς κάθε μέρα! Και μόνο στην σκέψη, ανατριχιάζω και χαμογελάω ταυτόχρονα. Λέω από μέσα μου "Πο πο μαλάκα, τι γαμάτα που θα 'ταν". Δεν έχει σημασία τί λέω εγώ από μέσα μου ή από έξω μου, σημασία έχει το να μην φύγεις.
  Σε ένα τραγούδι στο youtube έχει ένα σχόλιο και λέει: "Why does friendship get in the way of a relationship, I want to have both with this girl. Damn life is unfair."Αυτός ο τύπος μόλις είπε μία μεγάλη αλήθεια. Πάντα βλέπω τα σχόλια σε κάποιο καταθληπτικό τραγούδι. Δεν το κάνω για να χαρώ με τον πόνο του άλλου, απλά αυτό απαλύνει κάπως τον δικό μου. Σκέφτομαι ότι υπάρχουν και χειρότερα. Της μίας της πέθανε το αγόρι στα χέρια και της άλλης στο νοσοκομείο χωρίς να του πει ότι τον αγαπούσε. Εντάξει, εάν πεθάνεις εσύ θα πεθάνω μαζί σου. Δεν μπορώ μακρυά σου, δεν μπορώ να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς εσένα.
 
   Το μόνο που σου ζητάω είναι να μην φύγεις, να μην με σκοτώσεις..

Ζεις ακόμη έτσι;

    "Εσύ εγώ και εγώ εσύ"

 Έτσι δεν μου 'χες πει; Καλά δεν θυμάμαι;

Προφανώς εσύ το ξέχασες..

Δεν πειράζει όμως, όχι. 

Το μόνο που έχει σημασία είναι να γυρίσεις.

Γύρνα.

Γιατί δεν γυρνάς;

"Τι έγινε;"

"Τίποτα."

"Εφιάλτης"

Ακόμη να γυρίσεις.

Που είσαι;

Που έχεις χαθεί;

Ζεις ακόμη έτσι;

Γιατί δεν μιλάς;

Απάντα γαμώτο.

"Η πόρτα!"

"Ηρεμία, δεν γύρισε ακόμη."

"Που είναι;"

"Θα έρθει, από στιγμή σε στιγμή θα είναι εδώ."

Μόλις ήρθε η ώρα.

Εντάξει, κατάλαβα..

Ελπίζω να είσαι χαρούμενος όπου και αν είσαι.

Ελπίζω να περνάς καλά.

"Σ`αγαπάω."

~~

   -Everyone's sorry. But no one can explain why.

   -Everyone thinks pain was beacouse of the snow. And in a way, i suppose that's true.


   -Ich will das Gewicht von einem Jungen auf mir spüren.


   -You know, happiness is only real when you shared.

``

18*

Μου λείπεις. Μου λείπουν οι στιγμές μας. Μου λείπουν όλα αυτά που έχουμε περάσει μαζί.

Σε γνώρισα πριν 3 χρόνια σχεδόν, πρώτη γυμνασίου! Πο, θυμάσαι πως ήμασταν τότε; Χαχαχα πολύ αστείο! Ναι λοιπόν, πριν 3 χρόνια. Αμέσως σε ένιωσα κάπως διαφορετικά από όλους εκείνους που γνώριζα, κάτι καινούριο. Με τον καιρό δεθήκαμε, γίναμε φίλοι, οι καλύτεροι. Σ`αγάπησα όσο πιο πολύ μπορούσα. Νομίζω και εσύ μ`αγάπησες:) Ήσουν πάντα εκεί για μένα, με βοηθούσες, με έκανες να γελάω, στεκόσουν δίπλα μου και ΜΕ ΕΚΑΝΕΣ ΝΑ ΓΕΛΑΩ. [το είπα δύο φορές γιατί είναι πολύ σημαντικό αυτό για μένα]. Καθώς μας έδεναν όλο και περισσότερες αναμνήσεις, αρχίζαμε και μαλώναμε. Είχαμε μαλώσει 500 φορές, κυριολεκτικά αλλά πάλι μαζί δεν ήμασταν;! Και συνεχίζαμε και συνεχίζαμε και πάλι όμως μαζί. Μαζί στα καλά μαζί και στα κακά. Πέρασε όμως ένα ολόκληρο καλοκαίρι χωρίς να είμαστε μαζί, ένα καλοκαίρι που τα άλλαξε όλα. Τώρα είσαι λίγο αλλού αλλά εγώ σε θέλω πίσω. Θέλω να φέρεις πίσω όλες τις στιγμές μας, να φέρεις πίσω τις πλάκες μας, να φέρεις πίσω εσένα!

Εγώ συνεχίζω να σε αγαπάω τόσο όσο και τότε, στην αρχή 

-μπορεί και περισσότερο.

Σίγουρα περισσότερο.

Και εσύ μ`αγαπάς ακόμη

το ξέρω:)

   Θυμάμαι ένα βράδυ μιλούσα με μια 'ξεχασμένη ψυχή' και λέγαμε τι θα έκανα εάν πάθενες κάτι. Με ρώτησε σε κάποια φάση: 'Τι θα κάνεις εάν πεθάνει;' και εγώ είπα αμέσως: 'Θα πάω να τον βρω, όπου κι αν είναι, χωρίς δεύτερη σκέψη!' Αυτό ήταν μία από τις μεγαλύτερες αλήθειες που έχω πει ποτέ μου. Θα σε ψάχνω για πάντα.

  Θυμάσε τα όνειρά μας; Ξαπλωμένοι στο κραβάτι σου και να γελάμε. Να γελάμε και να κλαίω και να λέω ' Όχι άλλο γέλιο'. Τα όνειρά μας, όχι μου, ΜΑΣ. Εμείς θα παντρευτούμε και θα ζήσουμε μαζί για πάντα. Στο σπίτι μας, στη χώρα μας, στο όνειρό μας. Και μόλις έρθει η ώρα κάποιος από εμάς να πεθάνει, θα πεθάνει και ο άλλος μαζί του γιατί εμείς χωριστά δεν μπορούμε να αντέξουμε. Εάν πεθάνεις θα πεθάνω και εγώ μαζί σου.

  Σε παρακαλώ γύρνα να γίνουμε όπως τότε. Μπορούμε, μπορούμε απλά πρέπει να προσπαθήσουμε. 

Γύρνα..

Εσύ16*

   Και μετά από καιρό σε ξαναείδα μπροστά μου. Η Δ* να τραγουδάει το Να μ'αγαπάς και εσύ να είσαι απέναντί μου. Ένα βλέμμα σου. Ένα χαμόγελό σου. ΣΑΓΑΠΑΩ.


Ξέρω ό,τι είσαι ένας γελοίος αλλά σ'αγαπάω. Αγαπάω εσένα και τις πίπες σου.
Καταρχάς εσύ με έμαθες να ακούω Μουζουράκη.
Αγαπώ τα σκατουλί σου μάτια. Αγαπώ την μούρη σου που είσαι σαν να έχεις ξυπνήσει εκείνη τη στιγμή. Αγαπώ τα φρύδια σου, που πέρυσι δεν υπήρχαν από τις μαλακίες σου [Ακόμα θυμάμαι που γελούσα και με έβριζες να σταματήσω]. Αγαπώ τον κώλο σου που είναι μικρός και ωραίος. Αγαπώ το δωμάτιό σου και το ριγέ βρακί σου.
Μα, με το άκουσμα, και μόνο, της φωνής σου, μπορείς να με κάνεις να αλλάξω κατευθείαν γνώμη.


Μετά όμως από τόσο καιρό πάλι μπροστά μου. Γιατί ήρθες γαμώτο μου, γιατί;
Δεν μπορείς να καταλάβεις τίποτα. Είσαι ένας ηλίθιος. Ένας ηλίθιος που σκέφτεσαι μόνο το πουλί σου και τα κωλοτσιγάρα σου. Ούτε να μου μιλήσεις δεν μπορούσες;
9 μήνες έμεινα για σένα και ό,τι μπόρεσες να κάνεις είναι ένα βλέμμα; Δεν καταλαβαίνεις τίποτα ρε πούστη μου, τίποτα απολύτως.
http://www.youtube.com/watch?v=Vaha0_2D6Hk Αυτό ήταν το πρώτο τραγούδι που μου έμαθες, πριν ενάμιση χρόνο. "Μα είσαι δικιά μου και πάντα θα είσαι. Κι ας είσαι κοντά μου και ας μην είσαι"

Ξέρεις όμως τι;
Λίγοι είναι αυτοί που ξέρουν πως είναι το να ξυπνάς κάθε μέρα και να εύχεσαι να γινόσουν ο πιο αναίσθητος άνθρωπος στον κόσμο.
Και δυστυχώς είμαι ένας από αυτούς..