PleaseDontGo

Και τώρα τι; Όλα είναι καλά; Όχι. Τίποτα δεν είναι καλα. Τίποτα δεν είναι εντάξει, με εμένα, με τον κόσμο γύρω. Γιατί να σημβαίνουν όλα σε εμένα δηλαδή; Όλα σε εμένα, όλα πάνω μου. Όλοι θέλουν να είμαι η καλύτερη, και η πιο σωστή μαθήτρια αλλά ταυτόχρονα και μέσα σε όλα τα υπόλοιπα. Θέλουν εγώ να είμαι η ψύχραιμη, εγώ να μην κλαίω, εγώ να είμαι η δυνατή. Αλλά δεν μπορώ άλλο. Είναι πολύ όλο αυτό για μένα, πάρα πολύ.
Ο θείος μου θα πεθάνει, το ξέρω. Θα πεθάνει και θα χαθώ κι εγώ. Έχει υπεραραχνοειδή αιμμοραγία στον εγκέφαλο. Πάνω από το 50% πεθαίνει στο πρώτο εξάμηνο, και από όσους επιβιώσουν, πάνω από το 50% έχει μόνιμη εγκεφαλική βλάβη. Το ποσοστό του να είναι όπως πριν είναι λιγότερο από 25%. Θα πεθάνει. Το ξέρω και προσπαθώ να το αρνηθώ στον εαυτό μου, και οι άλλοι στον δικό τους αλλά το ξέρω, θα πεθάνει. Δεν αντέχω να περάσω όλο αυτό που είχα περάσει τότε, δεν θα αντέξω.
Αλλά.. θα πεθάνει γιατί είναι οικογένειά μου και με αγαπάει και τον αγαπάω. Θυμάμαι όταν είχα πάει να μείνω μαζί του, είχε έρθει κουρασμένος και μου λέει: "Που θες να πάμε;" και του λέω: "εκεί." και μου είπε: "Οκ, σήκω, ντύσου, πες το και στον ξάδερφό σου και φύγαμε." Με είχε σαν κόρη του, κι αυτός και η θεία μου. Με αγαπούσαν τόσο πολύ. Με την θεία μου μοιάζουμαι και με περνούσαν για πραγματική κόρη τους. Έχω να τον δω δύο χρόνια και τώρα θα πεθάνει. Θα πεθάνει. Και εκεί που φεύγει το ένα έρχεται το άλλο. Θέλω να φύγω. Να χαθώ και να ξεχάσω. Να ξεχαστώ και να ζήσω κάπου αλλού, μακρυά από όλα αυτά, ήρεμη, γαλήνια. Είναι αυτές οι φορές που ο πόνος δεν φεύγει και θέλω να πεθάνω..

Γιατί.

Ρουφάω. Ο λαιμός μου καίγεται. Ξεφυσάω. Ο καπνός που βγαίνει είναι αλλιώτικος, διαφορετικός από τους προηγούμενους. Ίσως να φταίει ότι αυτός είναι για σένα, έτσι ως κάτι τελευταίο της φιλίας μας, της αγάπης μας, της ύπαρξής μας. Αυτό το κενό όμως δεν γεμίζει με τίποτα. Όσο και να πω "θα περάσει", όσο και να πω "δεν πειράζει, το έχεις ξαναπεράσεις τόσες φορές", δεν καταλήγει πουθενά. Ο ίδιος πόνος, η ίδια θλίψη, το ίδιο κενό. Το δικό σου κενό είναι το πιο δύσκολο, το πιο επώδυνο, δεν κλείνει με τίποτα. Τόσοι άνθρωποι πέρασαν και δεν το άγγιξε κανείς τους. Κενό. Κενό. Κενό. Τώρα θα ρωτήσεις γιατί. Αυτά τα γαμημένα γιατί έχουν τρυπώσει στον εγκέφαλό μας και δεν λένε να φύγουν. Έχουν κουρνιάσει στα κενά του εγκεφάλου. Έχουν ριζώσει πλέον. Πολλές φορές όμως δεν θέλουνε απαντήσεις, θέλουν απλά ένα βλέμμα, ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά και ένα φιλί. Τα στοιχειώδη. Βέβαια για σένα αυτά είναι πολυτέλειες. Ούτε που με κοιτάς πια, ούτε που νοιάζεσαι. Κάτι άλλαξε μέσα σου, το ξέρω, το βλέπω στα μάτια σου. Και εγώ, η κουτή που μένω πάντα πίσω, θα ρωτήσω γιατί. Γιατί γίνανε όλα αυτά; Ξανά και ξανά. Ποτέ δεν βαρεθήκαμε να είμαστε χώρια, έτσι; Ποτέ.

ss*

 Δεν ξέρω γιατί γίνεται όλο αυτό αλλά θέλω να είσαι καλά, είτε είσαι μαζί μου είτε όχι. Ήσουν, είσαι και πάντα θα είσαι ο καλύτερός μου φίλος. Θα σου μιλάω τα βράδια όταν κανείς δεν θα μπορεί να μας ακούσει. Θα σου λέω τα πάντα όπως παλιά. Και οι απαντήσεις σου θα είναι η σιωπή, ή ένα σημάδι. Κάθε βράδυ θα βγαίνεις από το μυαλό και την καρδιά μου και θα μιλάμε, θα τα λέμε όλα. Ναι, όπως παλιά, όπως πάντα. Εσύ θα λες ανέκδοτα και εγώ θα γελάω ξέροντας ότι ήταν πραγματικά πολύ αστεία. Και κάθε βράδυ θα σε αγαπώ όλο και περισσότερο. Και θα σε προσέχω πολύ περισσοτερο. Η ψυχή σου είναι εύθραυστη και εγώ θα την προσέχω, στο υπόσχομαι.
Εφόσον δεν θα είσαι σωματικά δίπλα μου πρέπει να βρω τρόπους και για το δικό μου καλό, δεν νομίζεις; Είτε με τον έναν τρόπο είτε με τον άλλον, θα είμαστε για πάντα μαζί. Μπορεί να τρελάθηκα, δεν ξέρω. Το μόνο που ξέρω είναι ότι σ`αγαπάω με όλη μου την ψυχή.

**Η ΦΙΛΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΕΡΩΤΑ.

Dear..friend.

Last letter.

0160202013

Όπως λέει και ο τίτλος, είναι το τελευταίο γράμμα. Μπορεί κάποια στιγμή να το διαβάσεις, μπορεί και να μην το δεις ποτέ.

Εσύ έφτιαξες την ζωή σου, νομίζω πως είναι καιρός να φτιάξω και εγώ την δική μου. Και μάλλον θα ακολουθήσω την συμβουλή σου: να μείνω στις όμορφες αναμνήσεις μας.

Πριν όμως το κάνω αυτό, σου χρωστάω 2 πράγματα (εκτός από τις υποσχέσεις..). Πρώτον, ένα μεγάλο ευχαριστώ. Μαζί σου, έμαθα πράγματα, και τώρα μπορώ πια να στέκομαι στα πόδια μου. Δεν χρειάζεται να στηρίζομαι σε κανέναν. Μαζί σου επίσης, έζησα πολλά. Στιγμές χαράς, λύπης, δάκρυα, ευτυχία. Και αυτές οι στιγμές θα μείνουν ανεξίτηλες στην καρδιά μου. Θα είσαι ο άνθρωπος που πέρασα τις ομορφότερες στιγμές της ζωής μου, και αυτό δεν αλλάζει. Επιπλέον, με έμαθες να αγαπώ και να ονειρεύομαι. Και αυτό θα στο χρωστάω.

Δεύτερον, ένα μεγάλο και ειλικρινές συγγνώμη. Και αυτό γιατί,ουσιαστικά ήταν δικό μου λάθος που αυτές οι στιγμές έλαβαν τέλος. Αν το σκεφτείς και εσύ από την αρχή, θα το καταλάβεις.. Και γιατί εκμεταλλεύτηκα την καλοσύνη σου κάνοντας μεγάλα λάθη. Τα οποία μπορεί να τα συγχώρεσες, αλλά  αυτό δεν πάει να πει ότι σβήστηκαν. 

Όποτε με χρειαστείς, για οτιδήποτε, εγώ θα είμαι εδώ μικρέ. Αλλά τώρα που στα είπα όλα αυτά, θέλω μια χάρη από σένα. Αν δεν καταφέρεις να μ'αγαπάς για πάντα, όπως έλεγες, θέλω τουλάχιστον να με θυμάσαι ως μια καλή ανάμνηση. Και να ξέρεις πως είμαι ευγνώμων που όλα αυτά τα πέρασα μαζί σου.

Να προσέχεις.

Μια κοπέλα που σ'αγάπησε

πολύ.

BORROWED

ss*

Νιώθω τόσο σκατά που πιο σκατά δεν γίνεται. Πάλι έφυγες. Πάλι χάθηκες. Πάλι σε έχασα. Μα είσαι ο καλύτερός μου φίλος και πονάω. Πονάει πολύ. Σε θέλω πίσω, τόσα πολλά ζητάω πια; Είσαι ο άνθρωπός μου, αυτός που με καταλαβαίνει κατευθείαν χωρίς καμμία παραπάνω εξήγηση. Και με αγαπούσες τόσο πολύ, το ξέρω. Και εγώ γαμώτο σαγαπούσα πάρα πολύ. Και ακόμα βέβαια.. Μπορεί και πολύ περισσότερο γιατί μόνο όταν χάνεις κάτι καταλαβαίνεις πόσο πολύ το χρειαζόσουν, έτσι δεν λένε; Σε χρειάζομαι γαμώτο μου. Σε αγαπάω και σε θέλω δίπλα μου.

10*

Πρέπει να το ομολήσω, μου λείπεις. Έχεις αλλάξει και έχεις μεγαλώσει και εγώ αυτό το βλέπω από μακρυά. Δεν είμαι πια αυτή που θα πάρεις τηλέφωνο και θα μιλήσεις γιατί θα βαριέσαι, ούτε θα στείλεις πρωινό μήνυμα ότι μ`αγαπάς, ούτε θα με πάρεις στην αγκαλιά σου ξανά, ούτε θα με ξαναφιλήσεις. Τίποτα. Κενό. Είναι όντως κενό; Μήπως είναι καλύτερα; Δεν ξέρω. Είσαι μακρυά και εγώ εδώ. Έχεις αλλάξει τόσο πολύ, ομόρφηνες. Γαμώτο. Μου λείπουν τόσο πολύ αυτές οι βδομάδες που ήμουν μαζί σου, που ήμασταν μαζί. Θυμάσαι; Όμορφο καλοκαίρι. Λες να έχουν δίκιο όταν λένε ότι οι καλοκαιρινοί έρωτες δεν κρατάνε; Μα εμείς κρατήσαμε. Απλά δεν αντέξαμε μέχρι το τέλος. Ήταν γραφτό μας; Δεν ξέρω. Μήπως ξέρεις εσύ; Δεν θα μάθω ποτέ. Ή ίσως μετά από καιρό, αρκετό καιρό, όταν δεν θα μετράει τίποτα. Ίσως όταν θα τα έχεις ξεχάσει όλα, όλα μαζί με εκείνα τα παθιασμένα λόγια και φιλιά σου. Γαμώτο. Μήπως πρέπει να σταματήσω να σε σκέφτομαι; Μα πως να σταματήσω να σε σκέφτομαι όταν μπαίνεις στα όνειρά μου κάθε βράδυ;

18/1

Γαμώτο. Κάθομαι και κλαίω εδώ και δύο ώρες και δεν μπορώ να σταματήσω. Σήμερα είναι ξεχωριστά. Έπρεπε να είμαι μαζί σου, οι δυο μας. Αλλά εγώ είμαι σπίτι μου και κλαίω και εσύ δεν ξέρω που είσαι. Νιώθω ότι όλα είναι μάταια. Μάταια. Εσύ είσαι εσύ και εγώ... Εγώ, εγώ είμαι ερωτευμένη μαζί σου. Κατάλαβες, ερωτευμένη. Θέλω να είμαι όλη την ώρα μαζί σου, συνέχεια. Να κάνω ό,τι κάνεις, να βλέπω ό,τι βλέπεις, να μυρίζω ό,τι μυρίζεις κι εσύ. Θέλω εσένα, δικό μου, όλη την ώρα, για πάντα. Απλά ξέρεις πιο είναι το απαίσιο; Ό,τι εσύ ούτε που νοιάζεσαι. Εσύ... Εσύ είσαι ερωτευμένος με άλλη.. ή έτσι νομίζεις. Δεν μπορώ άλλο. Όταν κάποιος είναι ερωτευμένος θα έπρεπε να είναι χαρούμενος και όλα να είναι εντάξει, έτσι μου είπαν. Με μένα τίποτα δεν είναι εντάξει, ΤΙΠΟΤΑ. Σε βλέπω και θέλω να τρέξω και να πέσω στην μεγάλη σου αγκαλιά και να σου πω όλη την αλήθεια. Δεν αντέχω άλλο. Κάθε μέρα, κάθε διάλειμμα το μόνο που θέλω είναι έστω να σε βλέπω. Συνέχεια σε ψάχνω, χωρίς να γίνομαι αντιληπτή, αν κοιτάξεις γύρω σου είμαι εκεί και σε κοιτάω. Σε χαζεύω βασικά.
Φαίνεται σήμερα ξεσπάω. Νιώθω έτσι εδώ και ένα χρόνο. Ένα γαμημένο χρόνο νιώθω τόσο σκατά γιατί είσαι τόσο ηλίθιος και τόσο γελοίος που δεν μπορείς να δεις ΤΙΠΟΤΑ. Τίποτα, μόνο ό,τι θες εσύ, μόνο ό,τι σε κάνει χαρούμενο. Δεν κοιτάς τους άλλους. Ενδιαφέρεσαι μόνο για τον εαυτό σου, για τίποτα άλλο. Πώς μπορείς και είσαι τόσο γαμημένα τυφλός;! Σε παρακαλώ απάντησέ μου, σε παρακαλώ. Πραγματικά δεν αντέχω άλλο. Διάφορα μου περνάνε από το μυαλό, διάφορα. Απλά νιώθω ότι θέλω να πεθάνω. Έστω για λίγες μέρες, να δω αν θα αντιδράσεις καθόλου. Αν μετανοιώσεις για όλες εκείνες τις φορές που προσπάθησα να στο πω και εσύ δεν καταλάβαινες. Αν καταλάβεις ότι είσαι και εσύ ερωτευμένος μαζί μου. Τώρα τα βλέπω όλα. Μπορούμε να είμαστε μαζί, το ξέρω. Εκείνη την ημέρα το πίστεψα πραγματικά. Από εκείνη την ημέρα πραγματικά πίστεψα ότι μπορούμε να είμαστε μαζί. Πονάω, το καταλαβαίνεις; ΠΟΝΑΩ. Μόνο πόνο μου φέρνεις τελικά, τίποτα άλλο, μόνο πόνο. Έχω προσπαθήσει γαμώτο μου, έχω προσπαθήσει να σου δείξω τί νιώθω. Αλλά είσαι τόσο τραγικά τυφλός που δεν βλέπεις πέρα από την μύτη σου.
Σαγαπάω τόσο πολύ που το μόνο που με νοιάζει είναι εσύ. Το μόνο που θέλω είναι να είσαι καλά, τίποτα άλλο.