11/9

   Σήμερα, σήμερα είναι Κυριακή 11 Σεπτεμβρίου 2011. Σήμερα είναι 11 Σεπτεμβρίου 2011. Δέκα χρόνια μετά. Το μόνο που μπορώ να πω είναι ένα μεγάλο "Λυπάμαι".

'_ν

   Μισώ τα λόγια. Ναι τα μισώ, γιατί αυτά είναι που σε κάνουν να χαίρεσαι και μετά αυτά σε προσγιώνουν απότομα πάλι κάτω. Αυτά είναι που σε κάνουν να νιώθεις χαρούμενος και ευτυχισμένος και πάλι αυτά είναι που σε πληγώνουν. Όταν κάποιος αρχίζει και μιλάει και μιλάει και μιλάει φένεται ότι είναι ένας γελοίος. Μόνο λόγια και πράξεις τίποτα. Μάθε φίλε μου ότι τα λόγια είναι του κώλου λοιπόν. Δεν θα ξαναπιστέψω λόγια, μόνο πράξεις. Και τα δικά σου τα λόγια που τα πίστεψα τι κατάλαβα?! Είσαι μακρυά, σε άφησα να φύγεις, δεν μπορούσα να κάνω τίποτα άλλο αλλά αυτό που μου την σπάει είναι το ότι δεν προσπάθησα να σε κρατήσω εδώ. Δεν θα άλλαζε τίποτα αλλά δεν προσπάθησα και τα έχω με τον εαυτό μου. Λείπεις. Είσαι μακρυά μου. Δεν μπορώ να σε δω. Λείπεις. Μου λείπεις. "Λείπεις εσύ, που πάντα μου λεγες, σφιχτά να σε κρατώ. Λείπεις εσύ, που όταν μου γέλαγες, χανόταν όλη η γη. Λείπεις εσύ, κι αυτό το βλέμμα σου, να σβήσω δεν μπορώ. Λείπεις εσύ...λείπεις εσύ."  http://www.youtube.com/watch?v=kQrvHc0I7VI  Όλα θα ήταν διαφορετικά εάν ήσουν εδώ, μαζί μου. Όλα τα αλλάζει η γλυκιά σου ματιά, αλλά..λείπεις.
     Δεν θα ξαναπιστέψω λόγια από κανένα. Όλα είναι σκατά. Μόνο πράξεις, βλέμματα, και κινήσεις θα πιστεύω. Τα μόνα λόγια που μπορώ να πιστέψω είναι από φίλους, από αληθινούς φίλους. (Σωτηρία, Χρύσα, Ειρήνη, Κατέ, Νίνα, Εύα, Μήτσο, Ιάσονα, Στ* σας αγαπώ.)

18*
Σαγαπάω. Μου λείπεις. Σε θέλω μαζί μου. Γιατί λείπεις; Γιατί σε βλέπω όμως είσαι μακρυά μου; Γιατί να γίνονται όλα αυτα; Σκατά. Δεν αντέχω άλλο. Σε θέλω μαζί μου ρε. Είσαι ένας μεγάλος μαλάκας αλλά σαγαπάω! Πολύ περισσότερο από όσο δίχνω και από όσο φένεται. Ίσως γιατί δεν θέλω να το δίξω, γιατι.. φοβάμαι! Ναι φοβάμαι, μην με αφήσεις και φύγεις και εσύ στο τέλος. Σαγαπάω γαμώτο μου.

Σ*

     Έχω εσένα. Ναι, έχω εσένα στη ζωή μου. Ξέρω ότι είναι και άλλα άτομα δίπλα μου αλλά εσύ είσαι άλλο. Εσύ είσαι η αδερφή ψυχή μου. Εσύ θα μείνεις δίπλα μου όταν όλοι οι άλλοι θα έχουν φύγει. Το ξέρω. Εγώ θα είμαι δίπλα σου για όλη μου την ζωή. Χτες στα αγγλικά είχαμε έκθεση με θέμα "Ποιές είναι οι ιδιότητες για τον καλύτερο φίλο". Άρχιζα να γράφω έχοντας στο μυαλό μου εσένα. Ξεκίνησα με την φράση "A friend will stand by your side once, or even twice, but a best friend will stand by your side forever." και το έγραφα για εσένα.
    Ξέρεις, θα μπορούσα να κάθομαι και να μιλάω ώρες ολόκληρες για εσένα, για εμένα, για εμάς! Δεν θα το κάνω, όχι τώρα τουλάχιστον. Απλά θέλω να σου πω ότι σχεδόν 9 χρόνια τώρα έχεις ολοκληρώσει πραγματικά τη ζωή μου. Αυτά τα 9 χρόνια ήταν τέλεια, άσχετα αν σου λέω ότι σε έχω βαρεθεί και διάφορα τέτοια. Αυτά τα 9 χρόνια έχουμε μαλώσει, έχουμε νευριάσει, έχουμε γελάσει, έχουμε αγαπηθεί με απλά λόγια! Έχουν έρθει στιγμές που έχω πει "τέρμα, θα σε δείρω. είσαι πολύ ηλίθια." αλλά εξακολουθώ να σε αγαπάω! Δεν θέλω να σε χάσω ποτέ και για κανένα μαλάκα. Πραγματικά δεν ξέρω τι θα κάνω εάν σε χάσω. Και μόνο στην ιδέα φρικάρω.
    Σε αγαπάω και πάντα θα σε αγαπάω. Σε νοιάζομαι και πάντα θα σε νοιάζομαι. Ακόμα και αν έχουμε να μιλήσουμε ένα χρόνο εγώ θα σε αγαπάω, και θα σε σκέφτομαι. Πολλοί λένε ότι με τον "κολλητό" σου πρέπει να μιλάς κάθε μέρα για να είναι πραγματικό "κολλητός" σου. Δεν συμφωνώ! Εάν είναι πραγματικά ο καλύτερος σου φίλος μπορεί να έχεις να τον δεις ένα μήνα και να αισθάνεσαι ότι δεν έχεις να του πεις πολλά γιατί ήδη θα τα ξέρει. Αυτό νιώθω μαζί σου. Φέτος πρώτη φορά έκανα να σε δω τόσο πολύ καιρό. Ενάμισι μήνα σχεδόν. Δεν ξέρω πως άντεξα αλλά το πρώτο που ήθελα να κάνω ήταν να σε σφίξω στην αγκαλιά μου, όπως και έγινε!
    Εγώ θα είμαι εδώ ό,τι ώρα και να με χρειαστείς. Να με πέρνεις αμέσως τηλέφωνο όποτε χρειαστείς. Εγώ θα είμαι εδώ να σου λέω τα λόγια που χρειάζεσαι να ακούσεις.
Όποιος προσπαθήσει να σε πληγώσει εγώ θα είμαι αυτή που θα του σπάσω τα μούτρα. Το υπόσχομαι αυτό. Ρε μαλάκα, ΣΕ ΑΓΑΠΑΩ ΠΟΛΥ.

ΒλάκαΜήτσο*

    Βλάκα σ`αγαπάω ρε!

Σε ξέρω 2 χρόνια περίπου και έχουμε περάσει τόοοοσες πολλές στιγμές μαζί λες και σε ξέρω 22. Είσαι ένας μεγάλος βλάκας αλλά δεν ξέρω τι θα έκανα χωρίς εσένα, πραγματικά! Κάθε φορά μαζί σου είναι ξεχωριστή, κάθε φορά κάνουμε ξεχωριστές μαλακίες και γελά(ω)με μέχρι να μην αντέχουμε άλλο.

 Δεν θέλω να σε χάσω για τίποτα. Είσαι πάντα εκεί για μένα. Μαζί έχουμε περάσει τόσα πολλά! Τόσες πολλές συναυλίες! (Κατσιμίχα, James, Φ. Πλιάτσικα♥, νομίζω αυτές;ρ) Έχουμε γυρίσει μαζί όλο το Ηράκλειο και το Ρέθυμνο (όχι που θα το ξεχνούσα!) Μαζί κάναμε steak-out με ντόνατς και καφέδες, μαζί πήγαμε και πήρα το ωραίο πράσινο μανό, μαζί κάναμε άλλα τόσα πράγματα!

 

Και από εδώ η μούρη σου! Αυτή είναι η καλύτερή σου φωτογραφία μόνο σκάσε!

Την υπόσχεσή μας δεν θα την ξεχάσω! Θα είμαστε μαζί μέχρι τα 40 μας! Θέλω να είμαστε μαζί μέχρι τα 40 μας, ή και για όλη την υπόλοιπη ζωή μου, γιατί όχι?! ΘΕΛΩ ΝΑ ΒΛΕΠΩ ΤΗΝ ΣΚΑΤΟΦΑΤΣΑ ΣΟΥ ΓΙΑ ΠΟΛΥ ΚΑΙΡΟ ΑΚΟΜΗ.

Και εδώ είμαστε Ρέθυμνο και χάρη στην καταπλικτική σου ιδέα να μπούμε στην θάλασσα Φλεβάρη μήνα είμασταν όλοι με πυρετό την επόμενη μέρα, αλλά δεν πειράζει γιατί ήταν τέλεια!*.*



♥.♥ Κουνέλη αγάπης! (το κουνέλι με η:ρ)

ΣαγαπάωΠολύ*

ΒλάκαΜήτσο*

12*

     Εσένα όμως σε μισώ. Ναι σε μισώ! Με πληγώνει που το λέω αλλά ΣΕ ΜΙΣΩ. Με άφησες και έφυγες όταν σε είχα πιο πολυ ανάγκη. Πως μπόρεσες; Που βρίκες την δύναμη να με αφήσεις τότε; Δεν έχεις τύψεις ρε; Είσαι τόσο αναίσθητος; Ξέρεις τι είσαι, είσαι ένας ψεύτης ένας μαλάκας! Είσαι μαλάκας ρε! Σε μισώ. Σε μισώ που έφυγες. Δεν σε θέλω στη ζωή μου ρε, δεν σε θελω. Είσαι ένας τεράστιος ψεύτης! Τίποτα άλλο. Δεν είσαι τίποτα άλλο για μένα. Ως εδώ ήταν τα κλάματα! Δεν θέλω να σε ξανασκεφτώ ποτέ. Να μην μου ξαναμιλήσεις ποτέ μέσα σε μία φαντασίωσή μου. ΠΟΤΕ.

   Δεν θέλω να έχω καμία σχέση πια μαζί σου, τέλος όλα! Φύγε από την σκέψη μου, φύγε από το μυαλό μου, ΦΥΓΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ.

  

ΣΕ ΜΙΣΩ ΚΑΙ ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙΣ ΚΑΙ ΣΑΓΑΠΩ ΜΑΖΙ.

7/6/08*

Η χειρότερή μου μέρα. Η μέρα που σε έχασα*

Καληνύχτα*

10*.

   Και φυσικά δεν σε μισώ. Δεν μπορώ να σε μισήσω, με τίποτα. Δεν τα έχω με σένα αλλά με τον εαυτό μου. Μισώ τον εαυτό μου όχι εσένα. Με μισώ γιατί άφησα εκτεθημένα τα συναισθήματα μου και για μάντεψε.. πάλι τα ίδια. Here we go again and again and again. Μου είπες με αγαπούσες και ότι μαγαπάς ακόμα αλλά και εσύ φεύγεις. Το νιώθω. Δεν θέλω να σε χάσω ρε πούστη μου. Είσαι πολύ ξεχωριστός για μένα και το ξέρεις. Μου λες θα είμαι καλύτερα χωρίς εσένα. Όχι δεν θα είμαι. Σαγαπάω. Είπες ότι φέρθηκες σαν μαλάκας. Ναι φέρθηκες γιατί εάν δεν ήθελες να με "πληγώσεις" όπως είπες δεν θα το έκανες αυτό. Θα ερχόσουν. Μου είπες θα ερχόσουν να με δείς. Να μιλήσουμε. Όλα τζάμπα όμως. Όλη η χαρά στα σκατά. Τα είχα σκεφτεί όλα. Από την αρχή μέχρι το τελευταίο βλέμμα μας. Ακόμα και τι θα σου έλεγα, με την σειρά όλα προγραμματισμένα αλλά... άδικα όλα!

   Σαγαπάω γαμώτο μου! "Δηλαδή δεν εννοούσες τίποτα από όσα είπες." είπα μία στιγμή. "Αντιθέτως! Όταν με έχεις ανάγκη θα είμαι εκεί για σένα! Και σε αγαπάω τόσο πολύ που τσακώθηκα με τους γονείς μου για σένα γιατί επέμενα να έρθω..αλλά τελικά δεν θα έρθω και καλύτερα να με διαγράψεις" ήταν η απάντησή σου. Δεν θέλω να σε διαγράψω ρε! ΔΕΝ ΘΕΛΩ. Είσαι τόσο σημαντικός στη ζωή μου, τόσο ξεχωριστός. Είναι πολύ δύσκολο αυτό που μου ζητάς. Δεν μπορώ να το κάνω και δεν θέλω.
   Νομίζω ότι ήξερα βαθιά μέσα μου ότι δεν θα έρθεις, απλά δεν ήθελα να το πιστέψω. Βλέπεις όλο αυτό ήταν τόσο καλό για να είναι και αληθινό ξέρεις..  Σ Κ Α Τ Α.





Μου λείπεις και δεν θέλω να σε χάσω με τίποτα γιατί σαγαπώ πολύ.

ΔενΘαΣεΞεχάσωΠοτέ*

10*

*Οι παλιές αγάπες πάνε στον παράδεισο

     Είχε πάρα πολλά χρόνια ζήσει την άγονη πλήξη μιάς ζωής χωρίς έρωτα, ώστε ακόμα κι ο πόνος που της πρόσφερε ο μπερδεμένος της δεσμός να γίνεται αποδεκτός με καρτερία.

"Αν στην ερημιά ζει το θηρίο, στην πόλη ζει το τέρας", διάβασε κάποτε στην Παλαιά Διαθήκη, στον Ιώβ νομίζει.

    Τη νύχτα εμφανίζονται πρόσωπα άλλα, διαφορούμενα. Στα σκοτεινά δρομάκια γλιστρούν επικίνδυνες σκιές. Έξω απ' τα ηλεκτρισμένα ξενυχτάδικα γυναίκες μισοκρύβονται πίσω από αληθινά ή ψεύτικα κοσμήματα, άντρες παντού με μορφασμό επιδεικτικού πόθου για σάρκα ή για χρήμα, τραβεστί στα κολασμένα παζάρια της λεωφόρου, αστυνομικοί, πλούσιοι επαρχιώτες, μηχανόβιοι.. Μάσκες ακατάληπτες που τρεμοπαίζουν τον άγγελο ή το δαίμονα τους στις άκρες των βλεφάρων, στις άκρες των χειλιών, στις άκρες των δαχτύλων.

  

    Α! Οι παλιές αγάπες πεθαίνουν.

 Πεθαίνουν και πάνε στον παράδεισο, στολισμένες απ' την καλοσύνη της αγίας μνήμης που θέλει να ξεχνά κάθε πίκρα τους, κάθε ώρα κακιά. Οι παλιές αγάπες πάνε στον παράδεισο, καθαγισμένες, εξωραισμένες, καταξιωμένες μέσα σε σύννεφο νοσταλγίας που ακούραστο μνημονεύει τη δόξα τους και την ανεπανάληπτη ομορφιά τους. Οι παλιές αγάπες πάνε στον παράδεισο και δεν ανασταίνονται πια. Πεθαίνουν μέσα στο ίδιο το σώμα που τις γέννησε, στο σώμα που αργότερα, από φάτνη έμεινε τάφος ξερός. Τάφος με πολλές και διάφορες απιτύμβιες επιγραφές που, με τον καιρό, αλλάζουν και γίνονται όλο και περισσότερο γενναιόδωρες.

   -Είμαι ηλίθια. Ήμουν ηλίθια. Για να μην υποφέρω κοντά του έφυγα μακριά του και κρύφτηκα απ' τη ζωή. Δειλή, δειλή, δειλή κι ανάξια. Ό,τι αξίζει πονάει, ό,τι δεν αξίζει είναι εύκολο.

    -Και τις δύο εποχές της την έσπρωξε να τρέξει μακριά του, από εκείνη την πανάρχαια ξύλινη σκάλα. Την πρώτη φορά, έφυγε γιατί δεν άντεξε το πολύ του και τώρα, έφυγε γιατί δεν υπέφερε το λίγο του.

Μάρω Βαμβουνάκη*